ژانویه 24, 2021

سایت مقالات فارسی – بررسی معامله مسلمان با کافر از دیدگاه فقه امامیه و حقوق ایران- قسمت ۱۱

1 min read

پیامبر اکرم (ص):
«الاسلام یعلو و لایعلی».[۶۴]
قول امام صادق (ع):
«الاسلام یعلو و لایعلی علیه والکفار لایحببون و لایرئون».[۶۵]
امام صادق (ع):
«الاسلام یعلو و لایعلی علیه».[۶۶]
پیامبر اکرم (ص) :
«الاسلام یعلو و لایعلی علیه نحن نرثم و لایرثونا».[۶۷]
«الاسلام یعلو و لایعلی علیه و الکفار بمنزلۀ الموتی لایحجبون و لایورثون».[۶۸]
در منابع اهل سنت نیز، به همین صورت نقل شده است.[۶۹]
گفتنی است که این حدیث در تمام نقلها مرسل است و سند ندارد.
اصل استقلال و سیادت اسلامی که برخی آن را دو قاعده مستقل به شمار آورده اند، جای تردید و انکار ندارد و بر کلیه روابط مسلمانان با بیگانگان حاکم است. البته شرایط زمانی و مکانی در تعیین مصداق، کاملاً مؤثر است. بدین معنی که در شرایطی برخی از روابط، باعث شکستن اصل استقلال و سیادت اسلامی می شود و ممنوع خواهد بود، در حالی که همان ارتباط در شرایطی دیگر، مانعی ندارد.
در نتیجه: هر یک از روابط بازرگانی مسلمانان با کافران که مشمول این اصل گردد، ممنوع خواهد بود.

  1. حرام بودن دوستی با کافران

دوستی با کافران در آیاتی چند از کتاب مجید، مورد نکوهش و نهی قرار گرفته است:
«یا ایها الذین آمنوا لاتتخذوا الیهود و النصاری اولیاء بعضهم اولیاء بعض فمن یتولهم منکم فانه منهم ان الله لایهدی القوم الظالمین».[۷۰]
ای کسانی که ایمان آورده اید، یهودیان و نصاری را به دوستی مگیرید، بعض آنان دوستان بعض دیگر. هر کس از شما با آنان دوستی کند، او هم از آنان خواهد بود. خداوند، گروه ستمکاران را هرگز هدایت نمی کند.
و…[۷۱]
گروهی، بر اساس این گونه آیات، پاره ای از دادوستدهای مسلمانان با کافران را منع کرده اند.
ابن قیم می گوید: پاره ای از فقیهان عامه، شرکت مسلمان با کافر را کراهت می دارند؛ زیرا این گونه آمیزگاری، به دوستی می انجامد که امری نارواست.
در روایتی که ابن رئاب از امام صادق (ع) در باب نکوهش شرکت مسلمان با کافر نقل کرده، حضرت فرموده است:
«و لا یصا فیه المودۀ»[۷۲]
خالصانه با او دوستی مورزد.
نکته ای را که در باب این دسته آیات مبارک باید یادآورد شد، این است که آنچه نکوهش شده است، «تولی» و «ولاء» کافران است. و این، بدان معناست که دوستی، سبب کشش روحی و بی ارادگی و تأثیر و تأثر اخلاقی و مقهور شدن و خودباختگی در برابر بیگانگان و قبول سیادت آنان شود.
اما ابراز دوستی در معاشرتها، با حفظ استقلال و شخصیت دینی، مانعی ندارد، بلکه مورد تشویق دین است.
قبل از ذکر نمونه هایی از سیره معصومان، توجه به این آیات،راهگشا خواهد بود:
«عسی الله ان یجعل بینکم و بین الذین عادیتهم منهم مودۀ والله قدیر والله غفور رحیم».
امید است خداوند میان شما و دشمنانتان، دوستی برقرار کند. خداوند قادر بر هر کار و آمرزنده و مهربان است.
« لاینها کم الله عن الذین لم یقاتلوکم فی الدین و لم بخرجوکم من دیارکم ان تبرو و تفسطوا الیهم».[۷۳]
خداوند درباره ی کسانی که با شما قصد جنگ در این نداشتند و شمار را از خانمان و دیارتان اخراج نکردند، از احسان به آنان و عدالت پیشگی نسبت به آنان، باز نمی دارد.
این آیات، نشان می دهد که رفتار دوستانه با آنان که سر جنگ ندارند پسندیده است و نسبت به دشمنان نیز، خداوند می خواهد دشمنی به دوستی بدل گردد.
اینک نمونه هایی اندک از سیره در باب حسن معاشرت و دوستی انسانی، نه دوستی سیادت، نقل می کنیم: یهودیان بسیار مسلمان شدند و سبب آن معاشرت نیک امیرمؤمنان (ع) بود.[۷۴]
پیامبر (ص) برای جنازه یهودیان به پا می خواست.[۷۵]
رسول خدا (ص) هدایای یهودیان را می پذیرفت.[۷۶]
امام باقر و صادق (ع) توصیه می کردند:
«وان جالسک یهودی فاحسن مجالسته».[۷۷]
اگر با یهودی همنشین شدی، با او نیک معاشرت کن.
امیر مؤمنان (ع) به عاملان خراج توصیه می فرمود:

برای دانلود فایل متن کامل پایان نامه به سایت 40y.ir مراجعه نمایید.

Copyright © All rights reserved. | Newsphere by AF themes.