ژانویه 17, 2021

تأثیر موسیقی مهیج، آرامش بخش، ترکیبی و تحریک کننده ی امواج مغزی …

1 min read

 
در عضلات اکسیژن بهوسیلهی میتوکندریها و سوختوساز هوازی مصرف شده و انرژی تولید میشود (۲۲، ۱۵).
در اثر تمرینات منظم و نسبتاً شدید هوازی حداکثر اکسیژن مصرفی تا رسیدن به حداکثر ظرفیت، بر اثر تغییراتی که در قسمتهای مختلف این سه دستگاه (تنفسی، قلبی ـ عروقی وعضلانی) ایجاد میشود، افزایش مییابد. ظرفیت هوازی ورزشکاران، تقریباً دو برابر افراد غیرفعال است. اما این بدان معنا نیست که حداکثر اکسیژن مصرفی تنها عامل تعیین کنندهی ظرفیت هوازی است. با این حال، این عامل یکی از عوامل کلیدی موفقیت در عملکردهای استقامتی است و اطلاعات مهمی در خصوص ظرفیت دستگاه انرژی دراز مدت در اختیار میگذارد (۲۲). عوامل متعددی اکسیژن مصرفی را تحت تأثیر قرار میدهند که عبارتند از:
عوامل فیزیولوژیکی یا مرکزی شامل ظرفیت انتشار ریوی ، حداکثر برونده قلبی، ظرفیت حمل اکسیژن در خون ، حجم و جریان خون و حجم و مقدار هموگلوبین.
عوامل محیطی که به ویژگیهای عضلهی اسکلتی مربوط میشوند و از آن جمله میتوان به درصد بالای تارهای کندانقباض، چگالی مویرگی بالا، چگالی میتوکندریایی بالا وحجم و مقدار میوگلوبین اشاره کرد (۹).
سن به طوری که افزایش سن نیز در طول سالهای رشد میزان مطلق حداکثراکسیژن مصرفی را تحت تأثیر قرار میدهد، اکسیژن مصرفی از تولد تا سن شروع بزرگسالی (۲۲ تا ۲۵ سالگی) به سرعت افزایش پیدا میکند و پس از ۲۵ سالگی به طور ثابت در حدود یک درصد در سال کاهش مییابد.
جنس نیز حداکثر اکسیژن مصرفی را تحت تأثیر قرار میدهد ، به طوری که مقادیر حداکثر اکسیژن مصرفی زنان عموماً به مقدار ۱۵ تا ۳۰ درصد پایینتر از مردان است. حتی در بین قهرمانان ورزیده این تفاوت دامنهای بین ۱۵ تا ۲۰ درصد دارد. با این حال، اگر حداکثر اکسیژن مصرفی به صورت ارزش نسبی بیان شود، این تفاوتهای جنسی به نحو قابل توجهی کمتر خواهدشد. تفاوتهای جنسی آشکار، معمولاً به تفاوت در ترکیب بدن و میزان هموگلوبین نسبت داده میشود.
اندازه و ترکیب بدن به طوری که با افزایش درصد چربی بدن ، حداکثر اکسی‍ژن مصرفی کاهش مییابد.
نوع آزمون بهطوریکه در آزمونهایی که حداکثر اکسیژن مصرفی یک گروه آزمودنی هنگام تمرین با روشهای مختلف تعیین شدهاست، بالاترین مقدار در تمرینهای روی نوارگردان بدست آمدهاست (۲۲).
تمرین، سازگاریهای فیزیولوژیکی که در نتیجهی تمرین بدنی حاصل میشود تا حد زیادی با نوع و ماهیت تمرین ارتباط دارد و منطقی خواهد بود که در ورزشهایی که ماهیت استقامتی دارند، مقادیر VO2max، نسبت به ورزشهایی که ماهیت سرعتی دارند بالاتر باشد. هرچه آمادگی بدنی اولیه بیشتر باشد، پیشرفت نسبی کمتری در نتیجه اجرای برنامه تمرینی مشابه عاید فرد می شود (۳۲).
وراثت، افرادی که از نظر ژنتیکی تارهای کند انقباض بیشتری دارند حداکثر اکسی‍ژن مصرفی بیشتری دارند. اثر ژنتیک ۴۰% تا ۹۰% بیان شده است.
سطح آمادگی به طوری که افرادی که آمادگی هوازی بیشتری دارند حداکثر اکسی‍ژن مصرفی بالاتری دارند.
شیوهی زندگی به طوری که هر فردی که سبک زندگی فعالتری داشته باشد و از رژیم غذایی سالمتری استفاده کند، حداکثر اکسی‍ژن مصرفی بالاتری دارد.
همان طور که گفته شد متداولترین شاخص برای اندازهگیری آمادگی قلبی-تنفسی اندازهگیری VO2 است که با واحدهای زیر بیان میشود.
اکسیژن مصرفی بدن در دقیقه بر حسب لیتر (لیتر در دقیقه)
اکسیژن مصرفی یک کیلوگرم از وزن بدن در دقیقه بر حسب میلیلیتر
اکسیژن مصرفی یک کیلوگرم از وزن عضله در دقیقه بر حسب میلیلیتر
معادل سوخت و ساز استراحتی (مت)[۱۵] که هر مت معادل ۵/۳ میلیلیتر اکسیژن برای یک کیلوگرم از وزن بدن در دقیقه است.
VO2max به طور کلی در رابطه با وزن بدن و به صورت میلیلیتر اکسیژن به ازای هر کیلوگرم از وزن بدن در دقیقه بیان میشود (ml/kg/min). این موضوع مقایسه دقیقتر افرادی با اندازههای بدنی متفاوت را امکانپذیر میسازد که در ورزشهای همراه با تحمل وزن مانند دویدن شرکت میکنند. در فعالیتهایی مانند شنا و دوچرخهسواری که نیازی به تحمل وزن بدن نیست، عملکرد استقامتی ارتباط نزدیکتری با VO2max اندازهگیری شده به صورت لیتر در دقیقه دارد (۲۲).
۲-۲-۲-۱-۱-عوامل محدودکنندهی VO2max
از عوامل محدودکنندهی VO2max میتوان به موارد زیر اشاره کرد:
ظرفیت انتشار ریوی
حداکثر برونده قلبی
ظرفیت حمل اکسیژن
ویژگیهای عضلات اسکلتی
۲-۲-۲-۱-۱-۱- ظرفیت انتشار ریوی
خون سرخرگی افرادی که درسطح دریا فعالیت میکنند به خوبی از اکسیژن اشباع میشود و حتی در حین فعالیت بیشینه، درصد اشباع اکسیژن سرخرگی حدود ۹۵% حفظ می شود (۸). بر اساس نظر محققین سیستم ریوی تنها در شرایط خاص یک عامل محدود کنندهی VO2max به شمار میرود (۶۲). حداکثر برونده قلبی افراد تمرین کرده نسبت به افراد تمرین نکرده بالاتر میباشد (۴۰ در برابر ۲۵ لیتر در دقیقه) این امر منجربه کاهش زمان عبور گلبولهای قرمز در مویرگهای ریوی شده و در نتیجه ، احتمالاً زمان کافی برای اشباع شدن خون از اکسیژن قبل از خارج شدن از مویرگهای ریوی وجود ندارد (۸). در تحقیقی که توسط پاورز[۱۶] در سال ۲۰۰۰ میلادی انجام شد، VO2maxورزشکاران نخبه و غیرنخبه در شرایط معمولی و در شرایطی که ۲۶% از هوای دمی را اکسیژن تشکیل میداد، اندازهگیری شد. در شرایط هیپراکسیک، VO2max گروه تمرین کرده از ۱/۷۰ به ۸/۷۴ میلیلیتر برکیلوگرم در دقیقه و همچنین اشباع اکسیژن سرخرگی از ۶/۹۰% به ۹/۹۵% افزایش یافت، در صورتی که هیچ یک از این تغییرات در گروه تمرین نکرده مشاهده نشد و VO2max آنها در هر دو شرایط ۵/۵۶ میلیلیتر بر کیلوگرم در دقیقه ثابت ماند (۶۵).
۲-۲-۲-۱-۱-۲- حداکثر برونده قلبی
براساس نظر هیل[۱۷] که در سال ۲۰۰۰ میلادی مطرح شده، حداکثر برونده قلبی مهمترین شاخصی است که تفاوت VO2max افراد را توجیح میکند. دامنه تغییرات زیاد در مقادیر VO2max افراد تمرینکرده و تمریننکرده ناشی از تغییر در حجمضربهای و برداشت اکسیژن توسط عضلات فعال است. یکی از سازگاریهایی که به دنبال تمرینات استقامتی ایجاد میشود، افزایش انتقال اکسیژن به عضلات فعال است. چنانچه در حین فعالیت، حداکثر ضربان قلب ثابت بماند، بهبود در رها شدن اکسیژن را نمیتوان به افزایش حجم ضربهای نسبتداد (۸). افزایش حجم ضربهای میتواند ناشی از افزایش اندازهی بطن چپ ، انقباض قویتر بطن چپ، یا افزایش فشار پرشدگی قلب باشد که حجم پایان دیاستولی را افزایش داده و در نتیجه حجم ضربهای افزایش مییابد. در طول فعالیت بیشینه، حجم عمدهای از اکسیژن، از خون به عضلات فعال انتشار مییابد. به طوری که میزان اکسیژن خون سرخرگی از ۲۰۰ میلیلیتر اکسیژن درلیتر به ۲۰ تا ۳۰ میلیلیتر اکسیژن درلیتر در سیاهرگ عضلات فعال کاهش مییابد. بنابراین یک مکانیسم برای توجیه افزایش VO2max پس از تمرین، افزایش جریان خون و افزایش رها شدن اکسیژن میباشد. بر اساس نظر محققین،۷۰ تا ۸۵ درصد از محدودیت در مقادیر VO2max مربوط به حداکثر برونده قلبی است. تحقیقات نشان دادهاند که افزایش VO2max پس از یک دوره تمرینی در ابتدا ناشی از افزایش حداکثر برونده قلبی است تا افزایش تفاوت اکسیژن خون سرخرگی-سیاهرگی.در این راستا بهبود VO2max از (۱۵/۳ به ۶۸/۳ لیتر در دقیقه) پس از ۱۶ هفته تمرینات بدنی ، ناشی از ۸% افزایش در برونده قلبی (از ۴/۲۲ به ۲/۲۴ لیتر در دقیقه) و ۶/۳ % افزایش در تفاوت اکسیژن خون سرخرگی-سیاهرگی از (۱۳۸ به ۱۴۳ میلیلیتر درلیتر) گزارش شده است. افزایش در حجم پلاسما، ازجمله سازگاریهایی است که هم در اثر تمرین و هم گرما ایجاد میشود و به عنوان مهمترین عامل پایداری قلبی-عروقی و بهبود تنظیم دما در طول فعالیتهای طولانی درنظر گرفته میشود. افزایش حجم پلاسما پس از تمرین به افزایش سطوح رنین، وازوپرسین و آلبومین مربوط است که بازجذب آب و سدیم را در خون تسهیل میکنند. افزایش حجم پلاسما باعث کاهش فشار قلبی-عروقی از طریق کاهش معنیدار فشار سرخرگی و فشار سیاهرگی مرکزی و افزایش حجم ضربهای میشود. افزایش حجم پلاسما به میزان ۲۰۰ تا۳۰۰ میلیلیتر، VO2max را به میزان ۴% و زمان رسیدن به خستگی را به میزان ۱۱% افزایش میدهد. با این وجود به نظر نمیرسد که افزایش حجم پلاسما به همین میزان، افزایش معنیداری در حجم ضربهای افراد تمرینکرده که خود دارای حجم بالایی از پلاسما میباشند را ایجاد کند (۱۸). یکی دیگر از مکانیسمهای احتمالی درگیر در بهبود عملکرد استقامتی، افزایش تحمل گرما، از طریق میزان تعریق یا جریان خون پوستی است (۴۰).
۲-۲-۲-۱-۱-۳- ظرفیت حمل اکسیژن در خون
میزان حمل اکسیژن به عضلات فعال با میزان هموگلوبین خون رابطه دارد. با افزایش ۹۰۰ تا۱۳۵۰ میلیلیتر خون، ظرفیت حمل اکسیژن خون بالا میرود و VO2max به میزان ۴ تا ۹ درصد افزایش مییابد. افزایش ظرفیت حمل اکسیژن به دنبال تمرینات استقامتی ناشی از افزایش محتوای میوگلوبین و ۲-۳ دیفسفوگلیسرات در گلبول قرمز است. افزایش ۲-۳ دیفسفوگلیسرات، کاهش غلظت هموگلوبین که نتیجه افزایش نسبتاً زیاد حجم پلاسما نسبت به توده گلبولهای قرمز است را جبران میکند. کاهش غلظت هموگلوبین به دنبال تمرینات استقامتی سودمند است، چرا که باعث کاهش ویسکوزیته خون شده و مقاومت عروق به جریان خون کاهش مییابد.
۲-۲-۲-۱-۱-۴- ویژگیهای عضلات اسکلتی
الف) شیب انتشار محیطی، بر اساس نظر هنیگ، غشا سارکولمی اصلیترین محل مقاومت در انتشار اکسیژن به داخل سلول است. پایین بودن نسبت PO2 سلول به PO2 خون برای حفظ انتشار مورد نیاز است و بدون شیب انتشار محیطی، برداشت اکسیژن افزایش نمییابد. بنابراین VO2max به اثر تعاملی حمل اکسیژن و برداشت اکسیژن میتوکندریایی وابسته است (۸).
ب) سطوح آنزیمهای میتوکندریایی، محققین برای دستیابی به پاسخ این سؤال که آیا سطوح آنزیمهای میتوکندریایی یک عامل محدودکننده برای VO2max است یا خیر، تحقیقات زیادی را انجام دادهاند. با توجه به اینکه، میتوکندری در آخرین مرحلهی زنجیرهی انتقالالکترون، اکسیژن را مصرف میکند. ازنظر تئوری ، با دو برابر شدن تعداد میتوکندریها یا آنزیمهای آن، باید برداشت اکسیژن در عضله نیز دوبرابر شود. با این وجود تحقیقات نشان دادهاند که علیرغم افزایش ۲/۲ برابر در آنزیمهای میتوکندریایی فقط افزایش متوسطی در مقادیر VO2max(20 تا ۴۰ درصد) مشاهده شدهاست. این یافتهها، دیدگاهی که VO2max توسط میزان رهاشدن اکسیژن و نه میتوکندری عضلانی محدود میشود را تأیید میکند. به هر حال افزایش آنزیمهای میتوکندیایی در افرادی با مقادیر VO2maxیکسان، ممکن است تا میزان دوبرابر تفاوت داشته باشد. افزایش آنزیمهای میتوکندیایی دو اثر متابولیکی مهم به دنبال دارد که یکی افزایش اکسیداسیون چربی به میزان بیشتر توسط عضلات سازگار شده با فعالیت استقامتی و در نتیجه صرفهجویی در میزان مصرف گلیکو‍‍‍ژن عضله و گلوکز خون است و دوم کاهش تولید لاکتات در حین فعالیت میباشد. افزایش میتوکندری عضلات باعث افزایش ناچیزی در برداشت اکسیژن خون توسط عضلات میشود، بنابراین به عنوان یک مکانیسم فرعی در افزایش VO2max دخالت دارد (۴۰).
ج) چگالی مویرگی، یکی از ویژگیهای عضلات اسکلتی ورزشکاران تمرین کرده، تعداد زیاد مویرگها و نسبت بالای مویرگ به تار عضلانی است. ارتباط معنیداری بین تعداد مویرگها در هر تار عضلانی و VO2max گزارش شدهاست. افزایش چگالی مویرگی عضلات اسکلتی به دنبال تمرینات استقامتی باعث افزایش حداکثر ظرفیت جریان خون، طولانی شدن زمان عبور جریان خون از عضلات افزایش سطح قابل دسترس برای تبادل گازها، سوبستراها و متابولیتهای بین خون و عضله میشود. بستر مویرگی وسیعتر در عضلات تمرین کرده منجربه برداشت بیشتر اسیدهای چرب آزاد از خون شده و افزایش فعالیت آنزیمهای درگیر در متابولیسم لیپید، ظرفیت بتااکسیداسیون میتوکندریایی را افزایش میدهد. این امر رها شدن اکسیژن را حتی در سرعتهای بالای جریان خون عضله با حفظ تفاوت اکسیژن خون سرخرگی-سیاهرگی افزایش میدهد. پس از هشت هفته تمرینات استقامتی ۱۳% افزایش در مقادیر VO2max و ۱۵% و۴۰% افزایش در دانسیته مویرگی و حجم میتوکندریایی عضلات فعال مشاهده شده است (۶۵). در تحقیقی که أخیراً توسط بیشوپ[۱۸] (۲۰۰۲) روی زنان دوچرخهسوار تمرینکرده انجام شدهاست، ارتباط معکوس معنیداری بین قطر تارهای نوع دو و عملکرد استقامتی دوچرخهسواران مشاهده گردید (۷۷/۰r=). بنابر پیشنهاد محققین، کاهش در اندازهی تارهای نوع دو،احتمالاً باعث افزایش دانسیته مویرگی و برداشت لاکتات میشود. در هر حال کاهش در ظرفیت حمل اکسیژن در هر مرحلهای سبب کاهش VO2max میشود. به عنوان مثال کاهش PO2هوای دمی، کاهش سطوح هموگلوبین و کاهش برونده قلبی، میزان VO2max را کاهش میدهند (۶۵،۴۰).
۲-۲-۲-۱-۲- VO2max در افراد نابالغ
VO2max در سرتاسر سالهای رشد در پسران ، به ازای هر کیلوگرم تقریباً در حدود ۵۲ میلیلیتر به ازای هر کیلوگرم در دقیقه ثابت میماند.از سوی دیگر ، مقادیر دختران تقریباً پیوسته کاهش مییابد و از زمانی که VO2max را میتوان سنجید، رقم آن از تقریباً ۵۰ میلیلیتر به ازای هر کیلوگرم در دقیقه در ۱۵ سالگی کاهش مییابد. برای مقایسه افراد در حال رشد باید VO2max را به ازای هر کیلوگرم وزن بدن و نسبت به اندازهی بدن حساب کرد. با هماهنگسازی وزن بدن، تفاوتهای جنسی موجود در حداکثر توان هوازی در کودکان همچنان به قوت خود باقی است. به علاوه با افزایش سن، اندازهی این تفاوتها بین پسران و دختران زیادتر میشود. در پسران و دختران در سالهای پیش از بلوغ، VO2max مطلق به روش منحنی خطی افزایش مییابد. مقادیر میانگین پسران پیوسته بیشتر از مقادیر دختران است. توانایی متوسط پسران نابالغ در استفاده از اکسیژن هنگام آزمون فعالیت ورزشی بیشینه تقریباً ۱۲ تا ۱۵٪ بیشتر از متوسظ دختران همسن آنها میباشد. با افزایش سن میانگین VO2max مطلق نیز به صورت منحنی خطی افزایش مییابد. ارزشهای میانگین برای VO2max از حدود ۱ لیتر در دقیقه در سن ۶ سالگی در تمام کودکان به ترتیب ۲ و ۲٫۸ لیتر برای دختران و پسران ۱۵ ساله افزایش مییابد. هنگام بلوغ و بر اثر آثار آنابولیکی تستوسترون، VO2max در پسران شتاب می‌گیرد. ارزشهای میانگین پسران در تمام سنین نسبت به دختران بیشتر است. تفاوتهای جنسی در VO2max اندک است و مقدار افزایش آن تا قبل از ۱۲ سالگی مشابه میباشد. پس از ۱۲ سالگی، ارزشهای میانگین VO2max در دختران به صورت فلات درمیآید. اما افزایش آن در پسران ادامه می‌یابد و در سن ۱۶ سالگی تفاوتهای جنسی بیشتر از ۵۰% میشود. قبل از بلوغ، زمانی که آثار هورمون‌های جنسی وجود ندارد، تفاوت جنسی موجود در VO2max اندک است اما همچنان وجود دارد (۱۵).
۲-۲-۲-۲-درصد حداکثر اکسیژن مصرفی
یکی از اثرات تمرین، افزایش توانایی فرد برای نگهداری درصد بیشتری از VO2max به مدت طولانی در هنگام فعالیت است. افراد تمرین کرده میتوانند ۸۳ تا ۸۷ درصد VO2max را بهترتیب حدود دو و یک ساعت در حین فعالیت حفظ کنند. در صورتی که ، این مقادیر در افراد تمرین نکرده حدود ۳۵ تا ۵۰ درصد VO2max میباشد. پس از یک دوره تمرینی ، مقادیر VO2max و درصد استفاده از آن، تغییر میکند. افزایش VO2max، تقریباً در دو ماه اول تمرین صورت میگیرد و سپس افزایش آن کند میشود. در صورتی که تغییر در درصد استفاده از VO2max ادامه مییابد. بنابراین تغییرات عملکرد ابتدا نتیجهی تغییرات VO2max و درصد VO2max است و متعاقب آن بیشتر ناشی از تغییرات درصد VO2max است. VO2max توسط عوامل قلبی-عروقی-تنفسی محدود میشود، در حالی که درصد VO2max که به مدت طولانی حفظ میشود در ارتباط با سازگاریهای عضلانی است (۶۲، ۱۸).
۲-۲-۳- اسید لاکتیک
اسیدلاکتیک یک ترکیب بی‌رنگ است که تقریباً توسط تمامی بافت‌های بدن تولید می‌گردد و برای فعالیت‌های بدنی ضروری می‌باشد.اسید لاکتیک به‌طور معمول از تخمیر گلوکز که یک کربوهیدرات است و از طریق پروسه گلیکولیز حاصل می‌گردد که یک پروسه شیمیائی است که در آن گلوکز با شکسته شدن به اسیدپیرویک مبدل شده و دی‌اکسیدکربن، آب و انرژی (ATP) آزاد می‌گردد. اگر میزان اسیدپیرویک مازاد باشد آن وقت است که اسیدلاکتیک تشکیل می‌گردد. همهی اندامها قادر به رها کردن لاکتات در شرایط فیزیولوژیک وپاتولوژیک هستند (۳۱). در اشخاص سالم و غیر ورزشکار هنگامی که شدت ورزش به میزان ۵۵ درصد ظرفیت متابولیسم هوازی برسد، لاکتات در خون تجمع پیدا میکند و به روش لگاریتمی بالا میرود. توضیح معمول برای تجمع لاکتات در خون در طی ورزش هیپوکسی نسبی بافتها است (۴۱). آستانهی بیهوازی معرف بالاترین میزان برداشت اکسیژن (VO2max) است که در آن شخص میتواند بدون بهوجود آمدن اسیدوز لاکتیک ورزش نماید. لاکتات سبب کاهش پاسخ کاتکولآمینی در طی ورزش با شدت متوسط میشود و احتمالاً این کار را از طریق فیدبک مهاری انجام میدهند. استاندارد نهایی برای تعیین آستانهی لاکتات ارزیابی غلظت آن در خون طی ورزش است (۲۴).
۲-۲-۳-۱- غلظت لاکتات خون (تولید و برداشت)
علیرغم ارتباط زیادی که بین غلظت لاکتات خون و عضله در حین فعالیت مشاهده میشود، تفسیر اینکه تجمع لاکتات خون تنها انعکاسی از تولید لاکتات عضلانی است، اشتباه است. غلظت لاکتات خون و تغییرات آن ناشی از تعادل بین اضافه شدن اسیدلاکتیک به خون و برداشت آن از خون است. اگرچه عضلات اسکلتی مهمترین محل تولید اسید لاکتیک است (هم در حالت استراحت و هم در حین فعالیت)، رودهها و کبد و پوست همگی قادر به رها کردن لاکتات میباشند. در سالهای گذشته کبد بهعنوان مهمترین بافت برای برداشت لاکتات و سنتز گلیکوژن در نظر گرفته میشد. با این وجود أخیراً مشخص شدهاست که عضلهی قلبی که لاکتات را بهعنوان سوبسترا مصرف میکند، مهمترین محل برای برداشت و تصفیه لاکتات در حین و بعد از فعالیت میباشد. انتظار میرود که غلظت لاکتات خون با افزایش فشار کار و میزان اکسیژن مصرفی افزایش یابد. در همین زمان برداشت اسید لاکتیک از خون نیز افزایش مییابد. در مراحل اولیهی فعالیت، لاکتات خون به کندی افزایش مییابد. زمانی که اپینفرین خون در اثر افزایش شدت تمرین افزایش مییابد، گلیکولیز تحریک شده که سبب افزایش تولید لاکتات و برداشت آن توسط دیگر بافتها میشود. افزایش شدت تمرینات با افزایش فراخوانی تارهای تندانقباض، افزایش گلیکولیز، افزایش اپینفرین پلاسما و درنتیجه افزایش تولید لاکتات همراه است. نشان دادهشدهاست که غلظت لاکتات خون در فشار کار معین پس از تمرین کاهش مییابد (۳۱). بررسی میزان تولید و برداشت لاکتات در طی فعالیت فزاینده نشان داد که کاهش غلظت لاکتات خون در شدت پایین فعالیت ناشی از کاهش تولید لاکتات و در شدتهای بالای فعالیت ناشی از افزایش تصفیه لاکتات است (۴۱). تولید لاکتات هنگام فعالیت ورزشی الزاما برای متابولیسم عضله زیانبار نیست، لاکتات تولیدی متضمن اکسیداسیون NADH است که NAD را برای گلیکولیز بازسازی میکند.هنگام فعالیتهای شدید تولید لاکتات برای تداوم گلیکولیز حیاتی است. اگرچه شواهد نشان میدهد لاکتات در مواقع کمبود اکسیژن (هیپوکسی) تولید میشود، ولی تولید لاکتات در حضور اکسیژن کافی نیز رخ دادهاست. از این رو، لاکتات تولیدی را نباید نشانهی فقدان اکسیژن دانست.  زمانی که پیروات تولیدی از میزان پیروات ورودی به میتوکندریها فراتر رود، پیروات به لاکتات تبدیل میشود.  لاکتات نامی است که برای اسید لاکتیک فاقد پروتون بکار میرود. تولید و انباشت لاکتات در عضله اسکلتی مستقیماً باعث خستگی و درد نمیشود. غلظتهای لاکتات بازتاب غیرمستقیم اسیدوز هستند چراکه تولید لاکتات با  رهایش پروتون همراه است .مشکلی که با تولید لاکتات همراه است، وجود اسیدوز است، نه خود مولکول لاکتات.
۲-۲-۳-۲- عوامل مؤثر بر تولید و پاکسازی لاکتات
۲-۲-۳-۲-۱- آستانهی لاکتات[۱۹]

برای دانلود فایل متن کامل پایان نامه به سایت 40y.ir مراجعه نمایید.
Copyright © All rights reserved. | Newsphere by AF themes.