ژانویه 22, 2021

سایت مقالات فارسی – موانع تحقق بازاریابی سبز در صنعت بیمه ایران- قسمت ۳

1 min read

۸-۱- روش تحقیق
توصیفی-پیمایشی از نوع همبستگی
پس از تعریف شاخص های مناسب، نحوه جمع آوری داده ها و اطلاعات از طریق مصاحبه حضوری با خبرگان صنعت بیمه و پر کردن پرسشنامه ها و سایر روش های جمع آوری اطلاعات (بسته به شاخص های مورد مطالعه) مشخص خواهد شد.
برای تجزیه و تحلیل داده ها نیز از نرم افزار آماری SPSS استفاده خواهد شد.
۱-۸-۱- جامعه آماری
جامعه آماری تحقیق مدیران و کارشناسان ارشد صنعت بیمه در ۲۰ شرکت بیمه ای حاضر در این صنعت می باشند که تقریبا ۱۰۷۶نفر برآورد می شوند و از این تعداد باید حجم نمونه انتخاب شود.
۲-۸-۱- روش نمونه گیری و تخمین حجم نمونه
با توجه به تعداد شرکتهای بیمه ای ایران، خبرگان این صنعت در شرکتهای مختلف در این پژوهش مورد بررسی قرار خواهند گرفت. پس از مصاحبه با خبرگان صنعت، پرسشنامه ای طراحی شده و به مدیران و کارشناسان ارشد شرکتهای منتخب ارایه می شود تا بتوان نتایج نهایی را تحلیل کرد. در این پژوهش از روش نمونهگیری تصادفی ساده استفاده شده است، که با توجه به همگنی جامعه متخصصین مربوط شرکتهای بیمه ای و همچنین همگنی میزان آگاهی آنها این روش نمونهگیری توجیه پذیر است.
۳-۸-۱- روش های گردآوری داده ها
روش میدانی: در این روش با طراحی پرسشنامه[۴] و توزیع آن بین نمونه آماری اطلاعات مورد نظر پژوهشگر از شرکتهای بیمه جمع آوری می شود.
روش کتابخانه ای: در این روش برای جمع آوری اطلاعات مربوط به ادبیات موضوع و پیشینه تحقیق از منابع کتابخانه ای شامل، کتب، مقالات و پایان نامه ها و نیز اطلاعات موجود در اینترنت و پایگاه های اطلاعاتی و همچنین منابع و اسناد موجود در شرکت های فعال در صنعت بیمه و بیمه مرکزی ایران استفاده شده است.
روشهای تجزیه و تحلیل داده ها
تجزیه و تحلیل داده‌ها فرایندی چندمرحله‌ای است که طی آن داده‌هایی که از طریق بکارگیری ابزارهای جمع‌آوری در جامعه آماری بدست آمده‌اند، خلاصه، کدبندی، دسته‌بندی و در نهایت پردازش می‌شوند تا زمینه برقراری انواع ارتباط ها و تحلیل‌ها بین آنها به منظور آزمون فرضیه‌ها فراهم آید. در این فرآیند، داده‌ها هم از لحاظ مفهومی و هم از جنبه تجربی پالایش می‌شوند و در این فرآیند تکنیکهای گوناگون آماری نقش بسزایی در استنتاج‌ها و تعمیم‌ها بر عهده دارند.
موانع ومحدودیتهای تحقیق
از موانع ومحدودیتهای قابل اشاره در این تحقیق می توان به گستردگی محدوده تحقیق و عدم آشنایی بخشی از پاسخ دهنده گان به مبانی بازاریابی سبز اشاره کرد.
تعاریف واژه های تخصصی (کلیدی)
بازاریابی : فعالیتی انسانی در جهت ارضای نیازها و خواسته ها از طریق فرایند مبادله است. (کاتلر،۲۰۰۷،ص۲۷)
بازاریابی سبز: بازاریابی سبز یا زیست محیطی شامل تمام فعالیتهایی است که برای ایجاد و تسهیل مبادلات به منظور ارضای نیازها و خواسته‌های بشری طراحی می‌شود به طوری که این ارضاء نیازها و خواسته‌ها با حداقل اثرات مضر و مخرب روی محیط زیست باشند (پلونسکی،۲۰۰۱).
بیمه : واژه بیمه در زبان فرانسه assurance و در زیان انگلیسی insurance نامیده می شود در زبان فارسی بیمه برگرفته از “بیم” است زیرا عامل اساسی انعقاد بیمه، ترس و گریز از خطر است و به سبب همین ترس و به منظور حصول تامین عقد بیمه وقوع می یابد.(کریمی،۱۳۷۶،ص۳۴)
در اصطلاح حقوقی، عقدی است که بموجب آن یک طرف تعهد میکند در ازاء پرداخت وجه و یا وجوهی از طرف دیگر در صورت وقوع یا بروز حادثه خسارت وارده بر او را جبران نموده و یا وجه معینی بپردازد. (ماده ۱ قانون بیمه مصوب ۷ اردیبهشت ماه ۱۳۱۶(
استراتژی: استراتژی ها ابزاری هستند که شرکت می تواند بدان وسیله به هدف های بلند مدت خود دست یابد.(دیوید،۱۹۹۹،ص۳۸)
بخش دوم: صنعت بیمه
در سال ۱۳۱۰ خورشیدی، فعالیت جدى میهن ما در زمینه بیمه آغاز شد. در این سال بود که قانون ونظامنامه ثبت شرکت ها در ایران به تصویب رسید و متعاقب آن بسیارى از شرکت هاى بیمه خارجى از جمله اینگستراخ، آلیانس، ایگل استار، یورکشایر، رویال، ویکتوریا، ناسیونال سویس، فنیکس، اتحادالوطنى و… به تأسیس شعبه یا نمایندگى در ایران پرداختند.
گسترش فعالیت شرکت هاى بیمه خارجی، مسئولان کشور را متوجه ضرورت تأسیس یک شرکت بیمه ایرانى کرد و دولت در شانزدهم شهریور ۱۳۱۴ شرکت سهامى بیمه ایران را با سرمایه ۲۰ میلیون ریال تأسیس نمود. فعالیت رسمى شرکت سهامى بیمه ایران از اواسط آبان ماه همان سال آغاز شد. تأسیس شرکت سهامى بیمه ایران، نقطه عطفى در تاریخ فعالیت بیمه اى کشور به شمار مى رود زیرا از آن پس دولت با در اختیار داشتن تشکیلات اجرائى مناسب، قادر به کنترل بازار و نظارت بر فعالیت مؤسسات بیمه خارجى شد. دو سال پس از تأسیس شرکت سهامى بیمه ایران یعنى در سال ۱۳۱۶ ، “قانون بیمه” در ۳۶ ماده تدوین شد و به تصویب مجلس شوراى ملى رسید. پس از آن نیز مقررات دیگرى در جهت کنترل و نظارت بر فعالیت مؤسسات بیمه از طریق الزام آنها به واگذارى ۲۵ درصد بیمه نامه هاى صادره به صورت اتکائى اجبارى به شرکت سهامى بیمه ایران وضع شد؛ در این رهگذر، الزام به بیمه کردن کالاهاى وارداتى و صادراتى و اموال موجود در ایران و ایرانیان مقیم خارج از کشور نزد یکى از مؤسسات بیمه که در ایران به ثبت رسیده اند، بر استحکام شرکت هاى بیمه افزود.
شرکت سهامى بیمه ایران با حمایت دولت به فعالیت خود ادامه داد و این حمایت منجر به تقویت نقش این شرکت در بازار بیمه کشور و توقف تدریجى فعالیت شعب و نمایندگى هاى شرکت هاى بیمه خارجى شد. این روند کماکان ادامه یافت تا آنکه در سال ۱۳۳۱ بر اساس مصوبه هیأت دولت کلیه شرکت هاى بیمه خارجى موظف شدند براى ادامه فعالیت خود در ایران مبلغ ۲۵۰ هزار دلار ودیعه نزد بانک ملى ایران تودیع نمایند و پس از آن نیز منافع سالیانه خود را تا زمانى که این مبلغ به ۵۰۰ هزار دلار برسد بر آن بیفزایند. این تصمیم موجب تعطیل شدن کلیه نمایندگى ها و شعب شرکت هاى بیمه خارجى در ایران به استثناء دو شرکت بیمه ”یورکشایر” و “اینگستراخ” گردید و شرایط را براى گسترش فعالیت شرکت هاى بیمه ایران فراهم ساخت.
نخستین شرکت بیمه خصوصى ایران به نام “بیمه شرق” در سال ۱۳۲۹ خورشیدى تأسیس شد. پس از آن تا سال ۱۳۴۳ به تدریج هفت شرکت بیمه خصوصى دیگر به نام هاى آریا، پارس، ملی، آسیا، البرز، امید و ساختمان و کار به ترتیب تأسیس شدند و به فعالیت بیمه اى پرداختند. همان طور که اشاره شد از سال ۱۳۱۶ کلیه شرکت هاى بیمه موظف شدند ۲۵ درصد از امور بیمه اى خود را به صورت اتکائى اجبارى به شرکت بیمه ایران واگذار نمایند. این واگذارى عمدتاً از طریق لیست هائى به نام بردرو که حاوى کلی اطلاعات راجع به بیمه نامه هاى صادره و خسارت هاى پرداخت شده این شرکت ها بود انجام گرفت. بدیهى است ارائه اطلاعات به شرکت بیمه رقیب هیچ گاه نمى توانست مورد رضایت و علاقه شرکت هاى بیمه واگذارنده باشد. از سوى دیگر، با افزایش تعداد شرکت هاى بیمه، ضرورت اعمال نظارت بیشتر دولت بر این صنعت و تدوین اصول و ضوابط استاندارد براى فعالیت هاى بیمه اى به منظور حفظ حقوق بیمه گذاران و بیمه شدگان احساس مى شد. به همین دلیل در سال ۱۳۵۰ “بیمه مرکزى ایران” به منظور تحقق هدف هاى فوق تأسیس شد.
در ماده ۱ قانون تأسیس بیمه مرکزى ایران و بیمه گرى چنین آمده است: “به منظور تنظیم و تعمیم وهدایت امر بیمه در ایران و حمایت بیمه گذاران و بیمه شدگان و صاحبان حقوق آنها، همچنین به منظور اعمال نظارت دولت بر این فعالیت، مؤسسه اى به نام بیمه مرکزى ایران طبق این قانون به صورت شرکت سهامى تأسیس مى گردد”. این قانون از دو بخش تشکیل شده است. در بخش اول، سازمان، ارکان ، تشکیلات، نظارت و نحوه اداره بیمه مرکزى ایران تعیین شده و در بخش دوم ضوابط مربوط به نحوه تأسیس و فعالیت شرکت هاى بیمه و ادغام و انحلال و ورشکستگى آنها مشخص شده است. طبق این قانون بیمه مرکزى ایران سازمانى است مستقل که هیچ گونه وابستگى تشکیلاتى و ارگانیک با هیچ یک از وزارت ها و سازمان هاى دیگر دولتى ندارد و تنها ارتباط آن با وزارت امور اقتصادى و دارائى این است که وزیر امور اقتصادى و دارائى رئیس مجمع عمومى بیمه مرکزى ایران است. وزیران بازرگانى و کار و امور اجتماعى نیز عضو مجمع عمومى بیمه مرکزى ایران هستند. رئیس کل بیمه مرکزى ایران کلیه اختیارات ناشى از این قانون را دارد و بسته به صلاحدید مى تواند به معاونان یا مدیران بیمه مرکزى تفویض اختیار نماید.
براساس تشویق سرمایه گذارى هاى خارجی، مؤسسات بیمه خارجى نیز براى ورود به بازار بیمه ایران دست به کار شدند اما بیم آن مى رفت که اگر کنترل و نظارت دقیقى در بازار بیمه نوپاى ایران اعمال نشود صنعت بیمه در خطر هجوم مؤسسات بیمه خارجى که از هر جهت مجهزتر بودند قرار گیرد. تصویب قانون تأسیس بیمه مرکزى ایران و آغاز بیمه گرى با شروع افزایش درآمدهاى ارزى و شروع فعالیتهاى عمرانى همزمان بود. بر اثر این درآمدها بر تعداد شرکت ها که با مشارکت مؤسسات بیمه خارجى همراه بود موفقیت بازار ملى را به خطر مى انداخت بیمه مرکزى ایران با همین اندیشه تأسیس شد تا نهاد نظارتى دولت در امر فعالیت هاى بیمه اى به منظور حفظ حقوق بیمه گذاران باشد. بیمه مرکزى ایران مستقیماً فعالیت بیمه اى نمى کند در نتیجه رقیبى براى مؤسسات بیمه کشور نیست. طبق قانون تأسیس بیمه مرکزى ایران و بیمه گری، نظارت بر کلیه فعالیت هاى بیمه اى طبق قانون تأسیس مرکزى ایران و بیمه گری، نظارت بر کلیه فعالیت هاى بیمه اى به واحد نظارتى مستقل و صلاحیت دار سپرده شده به طورى که بعد از تأسیس بیمه مرکزى ایران این قانون مورد تقلید تعدادى از کشورهاى درحال توسعه قرار گرفت.
حتی در مورد بیمه به واسطه چرخه معکوس تولید که محصول اغلب پس از خرید و تولید می گردد، ناملموسی این محصول را بیشتر نیز می کند. این موارد موجب می گردد تا جلب نظر مشتری و ایجاد تمایز از دیگر رقبا، برای شرکتهای بیمه بسیار مشکل تر از دیگر سازمانهای تجاری باشد. همچنین با توجه به اینکه شرکتهای بیمه سازمانهایی دانش بنیان بوده و نرخ دهی در این سازمانها بشدت تحت تاثیر تجارب و داده های آماری گذشته می باشد، رقابت در بازارهای بیمه به ویژه برای شرکتهای تازه وارد را بشدت تحت تاثیر قرار می دهد.
این موارد موجب می گردد که توجه به استراتژیهای متناسب با ویژگیهای بیمه و نیز متناسب با ساختار بازار بیمه بسیار پر اهمیت باشد. توجه به ساختارهای صنعت بیمه و به ویژه نهادها و فرایندهای نظارتی نیز امری مهم در شناخت شرکتهای بیمه می باشد. همانگونه که ذکر شد بعلت چرخه معکوس تولید در صنعت بیمه، شرکتهای بیمه، موسساتی مالی با تعهداتی آتی نسبت به بیمه گذاران که حجم وسیعی از اجتماع را تشکیل می دهند، هستند. در تمامی کشورها بازارهای بیمه، بازارهایی با دخالتهای حاکمیتی و قانون گذاری فراوان از سوی دولتها می باشد. به ویژه در ایران این دخالتها تا پیش از آغار طرح تحول صنعت بیمه، نقش نهادهای نظارتی و دولتی بسیار فراوان بوده، هر چند که با آغاز آزاد سازی صنعت بیمه ایران این نفوذ در حال کاهش است. بنابراین شناخت تواناییهای لازم برای ایجاد شایستگیهای ممتاز و خلق مزیت رقابتی، برای شرکتهای بیمه بسیار پراهمیت می باشد. همچنین شناخت راههای ایجاد مزیت رقابتی ملموس از دید بیمه گذاران در مسیر زنجیره ارزش سازمان نیز قابل توجه است.
معرفی شرکتهای مورد تحقیق:
ایران: شرکت سهامی بیمـه ایـران شرکت سهامی بیمه ایران، نخستین شرکت بیمه ایرانی است که در۱۵ آبان  ۱۳۱۴ تاسیس شده است وبا داشتن شعب و نمایندگی های متعدد در نقاط مختلف کشور و همچنین درخارج از کشور فعال ترین شرکت بیمه درایران به شمار می رود. تعداد پرسنل این شرکت ۴۵۹۸ می باشد و کلیه سهام آن متعلق به دولت است.
آسیا :شرکت سهامی بیمه آسیا در تیر ماه سال ۱۳۳۸ به منظور انجام انواع معاملات بیمه ای و عملیات بازرگانی تآسیس شد. پرسنل آن۲۵۶۰ نفر می باشد که سهام آن متعلق به دولت جمهوری اسلامی، شرکت سرمایه گذاری ای اف جی اچ (کیش)،شرکت گروه مالی ملت(سهامی عام)، شرکت سرمایه گذاری صبا تامین، شرکت پویا فراز کیش(سهامی خاص)می باشد.
البرز:شرکت بیمه البرز در تاریخ ۲۸ تیرماه ۱۳۳۸ توسط بخش خصوصی تاسیس گردید. پرسنل آن ۱۲۲۳ بوده که دولت جمهوری اسلامی ایران، شرکت گروه مالی ملت، شرکت سرمایه گذاری توسعه صنعتی ایران، موسسه صندوق بیمه اجتماعی روستائیان و عشایر، شرکت سرمایه گذاری صبا تامین سهامداران شرکت می باشند.
دانا :بیمه دانا در سال ۱۳۶۸ بصورت شرکت سهامی عام با سرمایه بخش خصوصی و با امکان فعالیت در کلیه رشته های بیمه ای تاسیس شد. پرسنل آن ۱۶۲۲ نفر بوده که شرکت سرمایه گذاری سهام عدالت، سازمان تامین اجتماعی، سازمان تامین اجتماعی نیروهای مسلح، صندوق بازنشستگی کشوری سهامداران آن می باشند.
سینا: شرکت بیمه سینا (سهامی عام) در ۱۰ آبان ۱۳۸۲ گردید.پرسنل آن۳۵۰ بوده و سهام آن متعلق به بنیاد علوی، شرکت مادرتخصصی مالی وسرمایه گذاری سینا، شرکت سرمایه گذاری فرهنگیان، صادرات نیرو خلیج فارس-کیش می باشد.
میهن: شرکت بیمه میهن (سهامی عام) در تاریخ ۱۸/۰۶/۱۳۸۷ به ثبت رسیده و پروانه فعالیت آن توسط بیمه مرکزی ایران مورخ ۱۶/۱۱/۱۳۸۷صادر گردیده است.پرسنل فعلی آن ۱۶۳ نفر بوده که موسسه سازمان اقتصادی رضوی، شرکت سرمایه گذاری صبا تامین، شرکت سامان محیط، شرکت لیزینگ امید، شرکت تعاونی مصرف کارکنان بنیاد مسکن انقلاب اسلامی سهامداران آن می باشند.

برای دانلود متن کامل این پایان نامه به سایت  fumi.ir  مراجعه نمایید.
Copyright © All rights reserved. | Newsphere by AF themes.