ژانویه 17, 2021

پاسخ های رویشی، فیزیولوژیکی و ژنتیکی دو گونه بلوط زاگرس۹۳(Q.brantii و Q. libania)تحت تنش خشکی- قسمت …

1 min read

نتایج این بررسی نشان داد که شاخص تحمل فرناندز (۱۹۸۰) در گونه بلوط ایرانی در تمام پارامترها به جز وزن تر و خشک برگ نسبت به ویول بیشتر میباشد. منصوری و همکاران (۱۳۹۰) طی تحقیقی که انجام داده بودند، بیان کردند که شاخص تحمل برای ارقام متحمل بیشتر از ارقام حساس میباشد، این میتواند به دلیل اجتناب از خشکی بیشتر در گونه بلوط ایرانی باشد. زیرا یکی از مکانیسمهای اجتناب از خشکی کنترل و یا کاهش میزان اتلاف تعرقی آب از گیاه از طریق بستن روزنهها و ریختن برگها میباشد (لوجیو و همکاران، ۲۰۰۳ ؛ ناردینی و پیت، ۱۹۹۹). درختان بلوط در مقابل خشکسالی از طریق هر دو مکانیسم اجتناب از خشکی و تحمل به خشکی استفاده میکنند (اپرون و دریر، ۱۹۹۳). ولی گونهی ویول مدت زمان بیشتری برگهای خود را نگه میدارد که این به دلیل تحمل بیشتر به خشکی در گونه ویول میباشد. بنابراین با توجه به نتایج بهدست آمده از این مطالعه به طور کلی میتوان گفت که تنش خشکی تاثیر متفاوتی بر پارامترهای رویشی، مورفولوژیکی و فیزیولوژیکی در دو گونه بلوط مورد نظر نداشت، چون بر همکنش گونه و تنش خشکی معنیدار نشد و این میتواند به دلیل کوتاه بودن دوره تنش باشد و اگر تنش طولانیتر شود و یا در شرایط آزمایشی متفاوت ممکن است عکسالعمل دو گونه با هم متفاوت باشد.
۴-۵- نتایج فتوسنتز
نتایج حاصل از تجزیه واریانس نشان داد که گونههای مختلف تنها درفتوسنتز، کارایی مصرف آب و تعرق با هم تفاوت معنیدار دارند (جدول۴-۱۱). نتایج مقایسه میانگین هم نشان داد که گونه ویول فتوسنتز ، کارایی مصرف آب و تعرق بیشتری نسبت به بلوط ایرانی داشت (جدول۴-۱۲). همچنین نتایج حاصل از تجزیه واریانس در دو زمان مختلف برای هدایت روزنهای و کارایی مصرف آب معنیدار بود، بهطوری که هدایت روزنهای در زمان دوم کاهش یافت ولی کارایی مصرف آب در زمان دوم افزایش معنیداری پیدا کرد، یعنی با کاهش نور، هدایت روزنهای کاهش معنیدار اما مقدار کارایی مصرف آب افزیش معنیدار یافت (جدول۴-۱۳). همچنین نتایج حاصل از تجزیه واریانس در دو رژیم آبیاری کنترل و تیمار تنش کمبود آب برای تمام پارامترهای مورد اندازهگیری بجز کارایی مزوفیلی، کارایی مصرف آب برگ و دیاکسیدکربن زیر روزنهای و محیطی معنیدار بود. نتایج مقایسه میانگین نشان داد که با کاهش محتوای آب خاک از ۱۰۰ تا ۷۰ درصد ظرفیت مزرعهای خاک، هدایت روزنهای و به همراه آن نرخ تبخیر و تعرق در هر دو گونه افزایش یافت. اما این افزایش تأثیری در نرخ خالص فتوسنتز و سایر پارامترهای فتوسنتزی مورد اندازه گیری نداشت. زمانی که محتوای نسبی آب به ۵۰ درصد ظرفیت مزرعهای رسید، نرخ خالص فتوسنتز و هدایت مزوفیلی کاهش معنیداری نسبت به حالت کنترل یافت و این در حالسیت که کارایی مصرف آب افزایش معنیداری را نسبت به تنش ملایم (۷۰ درصد) داشت اما در سایر پارامترهای مورد اندازهگیری تغییر معنیداری مشاهده نشد. با کاهش بیشتر محتوای آب خاک تا ۳۰ درصد ظرفیت زراعی، علاوه بر فتوسنتز و هدایت مزوفیلی، پارامترهای دیگری مانند هدایت روزنهای، نرخ تبخیر و تعرق و نسبت دیاکسیدکربن زیر روزنهای به محیطی کاهش معنیداری را نسبت به شرایط کنترل شده نشان دادند.
همچنین درصد تغییرات پارامترهای گازی تحت تنش شدید نسبت به کنترل نشان داد که فتوسنتز در گونه ویول ۶۴% ولی در بلوط ایرانی ۹۴ % کاهش نشان داد. همچنین میزان هدایت روزنهای ویول ۸۵% و بلوط ایرانی ۸۷% کاهش داشت. اما هدایت مزوفیلی در ویول ۶۵% ولی در بلوط ایرانی ۹۵% کاهش نشان داد. میزان تعرق نیز در ویول ۵۷% ولی در بلوط ایرانی ۷۹% کاهش داشت.
جدول۴-۱۱- نتایج تجزیه واریانس (میانگین مربعات) صفات مورد مطالعه

دانلود متن کامل این پایان نامه در سایت abisho.ir

منابع تغییرات هدایت روزنهای
(gs)
نرخ فتوسنتز خالص
(A)
هدایت مزوفیلی
(A/Ci)
کارایی مزوفیلی
(Ci/gs)
wue
(A/E)
کارایی مصرف آب داخلی برگ (A/gs) نسبت دی‌اکسید کربن زیر روزنه‌ای به محیط
(ci/cref)
بین گروهی